اسناد

نصب شده اما ظاهراً استفاده نمی‌شود؟ هرجا پلتفرم از هوک‌ها پشتیبانی می‌کند، حافظه به ایجنت شما فرستاده می‌شود و نیازی به آموزش نیست. هرجا نمی‌کند، راه‌اندازی یک بخش حافظه در فایل زمینه خودِ پلتفرم می‌نویسد تا ایجنت بداند باید آن را فراخواند. اگر حافظه متصل به نظر می‌رسد اما ایجنت هرگز سراغش نمی‌رود، اولین چیزی که باید بررسی کنید همان فایل است.

آنچه روی Claude Code می‌نویسد

در Claude Code، دستور pip install (brethof-brain install-hooks) یک بلوک مدیریت‌شده را در فایل CLAUDE.md شما نگه می‌دارد که در شروع هر نشست دوباره نوشته می‌شود. این یک اشاره‌گر است، نه کپی از مطالب آموزشی؛ این اشاره‌گر به ایجنت شما می‌گوید که حافظه مربوط به Brain است، چگونه به آن دسترسی پیدا کند، و وقتی می‌گویید «این را به خاطر بسپار»، اطلاعات به Brain می‌رود، نه به فایل‌های حافظه خودِ Claude Code روی یک دستگاه. مطالب آموزشی واقعی در شروع نشست ارائه می‌شوند. این سیستم هرگز چیزی خارج از آن بلوک را دستکاری نمی‌کند؛ قراردادهای خودتان همچنان متعلق به خودتان می‌مانند. برای غیرفعال کردن آن، BRETHOF_BRAIN_NO_CLAUDE_MD=1 را تنظیم کنید. پلاگین هرگز آن را نمی‌نویسد: با نصب پلاگین، بلوک را از README پلاگین در ~/.claude/CLAUDE.md جای‌گذاری کنید، یا از ایجنت خود بخواهید این کار را انجام دهد.

دستورات و نسخه‌ها

پلاگین Claude Code سه دستور دارد: /recall (جستجوی فوری)، /onboard (دقیقه اول یک پروژه) و /curate (بستن یک جلسه). چیزی برای اجرای دستی نیست — حافظه همان‌طور که رکوردها ثبت می‌شوند، آن‌ها را ساماندهی و مرتب می‌کند.

آنچه تغییر می‌کند، نحوه صحبت کردن شما با نماینده‌تان است. اکنون می‌توانید چیزهایی مانند این را بگویید. درباره تلاش‌های مجدد برای پرداخت، چه تصمیمی گرفتیم؟ or یادتان باشد که جعبه مربوطه همانی است که گواهی قدیمی دارد. — به زبان ساده، در حین گفت‌وگو. نماینده شما ابزار مناسب را انتخاب می‌کند؛ شما هرگز نامی از آن برنمی‌دارید.

چه چیزهایی را نماینده شما می‌تواند در اختیار داشته باشد

شما به این فهرست نیازی ندارید. آن اینجاست تا بدانید وقتی چیز خاصی را درخواست می‌کنید، چه گزینه‌هایی وجود دارد.

• چیزها را پیدا کنید — در صورت نیاز به کلمات دقیق یک جلسه گذشته، به حافظه منتخب‌شده خود یا تاریخچه مکالمات خام مراجعه کنید.
• چیزها را به یاد داشته باشید — یک واقعیت را در یک پروژه ذخیره کنید، یا در لایه مشترکی که تمام آن‌ها را در بر می‌گیرد.
• چیزها را آموزش دهید — یک قاعده ذخیره کنید، یا یک پروژه را با جمله‌ای که موارد مهم آن را توصیف می‌کند، شروع کنید.
• بررسی چیزها — فهرست پروژه‌هایتان را ببینید، ببینید یک پروژه چه می‌داند، قوانین آن را ببینید، یا یک رکورد را بخوانید.
• حذف موارد — حذف یک رکورد منفرد. حذف یک عبارت دقیق یا کل یک پروژه در پنل حساب انجام می‌شود.
• مرور دفتر — انبوه قصدهای تصمیم‌گرفته‌نشده یک پروژه را ببینید و هر ردیف را که تصمیمش را گرفتید حذف کنید.
• کتابچههای راهنما را نگه دارید. — یک روال را یکبار، در سطح کل حساب ذخیره کنید؛ آن را از هر پروژه‌ای بارگیری و اجرا کنید؛ فهرستی از موجودات تهیه کنید؛ آنچه منسوخ شده است را حذف کنید.

کاری که یک نماینده عمداً نمی‌تواند انجام دهد: حذف کردن یک پروژه کامل. آن عمل منجر به دسترسی به آرشیو خام می‌شود، بنابراین در پنل حساب کاربری شما باقی می‌ماند، جایی که یک انسان نام آن را وارد می‌کند.

قوانین راهی هستند تا از تکرار کردن حرف‌های خود جلوگیری کنید؛ قواعد، محدودیت‌ها و اصلاحیه‌هایی که نمایندگان شما هرگز نباید فراموش کنند. قوانین خوب شبیه به قوانین واقعی هستند: «هرگز روز جمعه استفاده نکنید»، «این پروژه از تاب‌ها استفاده می‌کند، نه فاصله‌ها»، «نام مشتری Brethof نوشته می‌شود، هرگز Brefoth». کوتاه، قطعی، و همچنان در ماه آینده نیز صادق خواهند بود.

از ایجنت خود بخواهید یک قاعده ذخیره کند؛ او فقط یک چیز می‌پرسد: این برای همه کارهای شماست یا فقط این پروژه؟

آن گزینه سوم، گزینه مهمی است و بیشتر از دو گزینه دیگر انتخاب می‌شود. یک قاعده، پرهزینه است؛ زیرا همواره فضایی را در هر جلسه اشغال می‌کند و به مدیر نمایشگاه می‌آموزد که چه چیزهایی اهمیت دارند. ثبت دانش‌های عادی به عنوان قوانین، دقیقاً همان روشی است که باعث می‌شود خاطرات لکه‌دار شوند تا دیگر چیزی برجسته نماند.

قوانین، نه تنها به نماینده، بلکه به کارشناس نیز آموزش میدهند

یک پروژه که دارای چند قاعده روشن است، به طور قابل توجهی بهتر از پروژه‌ای بدون قاعده به یاد می‌آورد؛ زیرا این قوانین به منتخب‌گر آن می‌گویند چه چیزهایی در آنجا اهمیت دارند. یکی را ذخیره کنید و در عرض چند دقیقه، حافظه آن پروژه دوباره یاد می‌گیرد که آن پروژه چیست.

حفظ تیزی آنها

یک قاعده باید آن‌قدر کوتاه باشد که حاضر باشید آن را بلند بگویید — اگر جا نشود، احتمالاً دانشی است که لباس قاعده پوشیده است. تکراری‌ها را در یکی ادغام کنید و قواعد کهنه را حذف کنید؛ هیچ‌چیز به‌جای شما آن‌ها را هرس نمی‌کند، چون نباید اجازه داد چیز دیگری تصمیم بگیرد قوانین شما چه باشند. دوازده قاعده‌ای که به آن‌ها باور دارید از پنجاه قاعده‌ای که دیگر نمی‌خوانید بهتر است.

پروژهها در عمل

تنها تصمیم واقعی این است که چگونه آن‌ها را تقسیم کنید: یکی برای هر پایگاه کد، مشتری یا پروژه، الگوی مناسبی است. تعداد کم و نامرتبط بودن کارها باعث درهم‌آمیختگی آن‌ها می‌شود؛ تعداد زیادی از آن‌ها نیز باعث پراکندگی زمینه مورد نظر می‌شود. شروع یک پروژه با یک جمله که هدف آن چیست و چه چیزی باید به یاد داشته شود، ارزشمندترین کاری است که می‌توانید انجام دهید. این کار از همان روز اول به فرد مسئول کمک می‌کند تا قصد شما را درک کند، به جای اینکه مجبور شود آن را از قطعات مختلف حدس بزند.

سه چیز مختلف به شیوه‌های متفاوتی اندازه‌گیری می‌شوند و می‌تواند مفید باشد که بدانیم هر کدام کدام هستند. ضبط توسط فضای ذخیره‌سازی محدود می‌شود. یادگیری محدود به کمک مالی ماهانه شماست. یادآوری کنید توسط هیچ چیز محدود نمی‌شود؛ جستجو، ارائه اطلاعات در طول جلسات و بازیابی اطلاعات بر اساس درخواست، تا زمانی که حافظه شما روی سیستم‌های زنده ما باشد، به کار خود ادامه خواهد داد.

اگر اشتراک منقضی شود

Brain بلافاصله متوقف می‌شود؛ هیچ دورهٔ مهلتی وجود ندارد. حافظهٔ شما پس از روز ۷ بایگانی می‌شود، در حدود روز ۲۳ به شما هشدار داده می‌شود و در روز ۳۰ حذف می‌گردد. حساب‌های پولی و فعال هرگز دست‌خورده نمی‌شوند. برنامهٔ کامل و ایمیل‌های همراه آن در سیاست حفظ حریم خصوصی آمده است.

فاصله‌ای که یک محدودیت ایجاد می‌کند، و دلیلی که ما هرگز آن را پر نمی‌کنیم

در حالی که محدودیت وجود دارد، هیچ خاطره جدیدی شکل نمی‌گیرد. این امر باعث ایجاد یک خلأ در حافظه شما برای آن دوره می‌شود. ما برنمی‌گردیم تا بعداً آن را پر کنیم.. این یک قانون طراحی عمدی است، و شما باید آن را بدانید.

یک خاطره تنها از طریق یک گفت‌وگو شکل می‌گیرد. همان‌طور که اتفاق می‌افتد. یک سوابق‌نویسی که بعداً، از مطالبی که چند هفته قدمت دارند، انجام شود، آنچه را که از آن زمان به بعد صحیح بوده است، پوشانده خواهد کرد؛ و حافظه‌ی ما نیز شروع به ادعای چیزهایی خواهد کرد که دیگر صحت ندارند. ما ترجیح می‌دهیم یک خلأ باقی بگذاریم تا اینکه دروغی قطعی ایجاد کنیم.

پس، به زبان ساده: این شکاف به عنوان حافظه دائمی است. تاریخچه خام گفت‌وگوهای شما از آن دوره هنوز وجود دارد و قابل جستجوست، پس سابقه از دست نرفته — فقط لایه تقطیرشده این حفره را دارد. هرچه یک محدودیت بیشتر طول بکشد، حافظه شما بیشتر از کاری که واقعاً انجام می‌دهید فاصله می‌گیرد. و با از سر گرفتن کار، خودش را ترمیم نمی‌کند: عامل شما حافظه‌های منسوخ را هر بار که به آن‌ها می‌رسد اصلاح می‌کند، و حافظه رکوردهای جدید را به محض رسیدن با قدیمی‌ها تطبیق می‌دهد و آن‌هایی را که حافظه‌های جدیدترتان نقضشان می‌کند بازنشسته می‌سازد. هر دوی این‌ها رو به جلو اجرا می‌شوند، هرگز رو به عقب.

هیچ‌کس بی‌سروصدا قطع نمی‌شود. هنگام نزدیک شدن به محدودیت، ایمیلی برای شما ارسال می‌شود؛ وقتی محدودیت اعمال شد، ایمیل دیگری دریافت می‌کنید. همچنین هنگام شروع آن، اعلانی در جلسه ایجنت شما ظاهر می‌شود؛ و تا زمانی که محدودیت فعال است، در هر درخواست خط کوتاهی نمایش داده می‌شود.