امنیت

یک پایگاه داده برای هر مشتری

حافظه شما ردیفی در یک جدول مشترک با ستون مشتری نیست. هر مشتری حافظه خود را دریافت می‌کند. پایگاه داده اختصاصی خودمان. هیچ جدول مشترکی وجود ندارد و هیچ پرس‌وجوی بین مشتریانی که بتواند اشتباه باشد، وجود ندارد؛ زیرا مرز، خود پایگاه داده است و نه فیلتری که کسی باید به یاد داشته باشد تا آن را بنویسد.

آن مرز در هر انتشار از بیرون آزمایش میشود: دو حساب واقعی، و هر دری که داده برمیگرداند بررسی میشود تا تأیید شود هیچکدام نمیتواند دیگری را ببیند. یک انتشار ارسال نمیشود مگر اینکه آن آزمایش موفق شود.

کلیدها و اینکه چه کسانی میتوانند از آنها استفاده کنند

نمی‌توانیم کلید خودتان را به شما نشان دهیم.

کلیدهای API دقیقاً یک بار، هنگام ایجاد، به شما نشان داده میشوند. آنچه ذخیره میکنیم یک هش SHA-256 است — بنابراین کپی از پایگاه داده ما کلید کارآمدی در اختیار کسی نمیگذارد و نه ما و نه مهاجم نمیتوانیم کلید شما را بازخوانی کنیم. لغو یک کلید در حدود یک دقیقه روی سرویس اثر میگذارد و بلافاصله روی دستگاهی که حافظه شما را سرو میکند.

کلیدها را میتوان محدود کرد.

یک کلید لزوماً نباید قدرتمند باشد. کلیدها میتوانند… محدود به هر پروژه — خواندن و نوشتن، فقط خواندن، یا کاملاً نامرئی بودن — که شکل مناسبی برای یک پیمانکار، یک کار CI، یا یک عامل تکمنظوره است که نباید بقیه کارهای شما را بخواند. کلیدی با دامنههای خراب یا غیرقابل خواندن، همه چیز را رد میکند، نه اینکه همه چیز را اعطا کند.

تأیید هویت دو عاملی

حساب شما می‌تواند در زمان ورود به یک عامل دوم نیاز داشته باشد، و وقتی آن را روشن کنید در هر ورود به سیستم اعمال می‌شود — پس از گذرواژه و پس از GitHub یا Google به یکسان — نه صرفاً به‌عنوان یک تنظیم نمایش داده شود.

ایجاد یک کلید API به ورود محافظت‌شده نیاز دارد: احراز هویت دومرحله‌ای روی حساب شما، یا ورود از طریق GitHub یا Google. فقط رمز عبور هرگز کلیدی نمی‌سازد — حتی روی حسابی که GitHub یا Google هم به آن متصل است، زیرا آنچه اهمیت دارد این است که این بار چگونه وارد شده‌اید.

هر عمل مخرب — حذف یک پروژه، بازنویسی تاریخچه، حذف حساب، بازیابی نسخه پشتیبان — دوباره می‌پرسد شما کیستید: رمز عبورتان اگر داشته باشید، و کد ورود دومرحله‌ای شما؛ بدون ورود دومرحله‌ای، ورود با GitHub یا Google در ده دقیقه اخیر. خروجی گرفتن از داده‌هایتان هرگز به آن نیاز ندارد.

ورود با GitHub یا Google

ورود از طریق GitHub یا گوگل از جریان استاندارد کد مجوز با PKCE استفاده می‌کند و به مرورگری که آن را آغاز کرده متصل است. ما فقط نشانی ایمیل، نام و شناسهٔ حساب شما در آن سرویس را دریافت می‌کنیم — و هیچ چیز دیگری. ما هیچ توکن دسترسی GitHub یا گوگل نگه نمی‌داریم و نمی‌توانیم مخازن، ایمیل یا فایل‌های شما را بخوانیم. یک حساب GitHub یا گوگل تنها زمانی به یک حساب Brethof موجود متصل می‌شود که آن سرویس نشانی ایمیل را تأیید کرده باشد و ما نیز همین کار را کرده باشیم، یا اینکه حساب هنوز رمز عبوری نداشته باشد.

محافظت در برابر عوامل خودتان

این بخشی است که اکثر سرویس‌ها به آن فکر نمی‌کنند. حافظه شما به‌طور مداوم توسط ایجنت‌های هوش مصنوعی مدیریت می‌شود — و یک ایجنت ممکن است اشتباه کند، دستور مخربی را که درون محتوایی که از آن خواسته شده بخواند پنهان شده دریافت کند، یا چیز اشتباهی را ساعت‌ها قبل از اینکه انسانی متوجه شود حذف کند.

بنابراین، آرشیو خام گفت‌وگوها عمداً از دسترس آن‌ها خارج است. هیچ نماینده‌ای نمی‌تواند یک پیام را حذف کند. هیچ نماینده‌ای اصلاً نمی‌تواند به سه ماه اخیر دست بزند. تاریخچه‌های قدیمی‌تر فقط به‌صورت گروهی و به تفکیک هر پروژه قابل حذف‌اند. حذف کامل یک پروژه — تنها اقدامی که به‌طور کلی به آرشیو دسترسی پیدا می‌کند — برای نمایندگان در هیچ سطحی در دسترس نیست؛ این کار در پنل حساب انجام می‌شود، جایی که یک انسان نام پروژه را تایپ می‌کند.

دلیل اهمیت این موضوع ساده است: حافظه curation شده مشتق است و آرشیو اصل است. هر چیزی که یک ویرایش بد از دست بدهد میتواند از تاریخچه بازسازی شود. هیچ چیز نمیتواند تاریخچه را بازسازی کند.

رمزنگاری، پشتیبانگیری و محل نگهداری دادههای شما

حافظه شما برای هر مشتری یک کانتینر جداگانه است — پایگاه داده خودش، سیستم فایل خودش، کاربر Linux خودش؛ هیچ چیز مشترکی نیست. اگر حالت محلی را انتخاب کنید، آن کانتینر روی دستگاه شما اجرا می‌شود: حافظه شما نزد شما ذخیره می‌شود و ما هیچ بخشی از آن را ذخیره نمی‌کنیم. آنچه از هاب ما — نمونه محاسبات امن ما در زوریخ، سوئیس — عبور می‌کند، محتوای در حال پردازش است: هر تبادل، و بخش‌هایی از حافظه که کانتینر شما هنگام نیاز به یک قضاوت یا تهیه خلاصه جلسه می‌فرستد. بخش ۴ از سیاست حفظ حریم خصوصی آن‌ها را دقیقاً فهرست کرده است. هیچ‌کدام نگه داشته نمی‌شود.

نرم‌افزار روی دستگاه شما چیست

کانتینر حافظه شما، جستجوی روی آن، و مکانیزم‌هایی را که هر دو را درست نگه می‌دارند در خود دارد. در آن هیچ پرامپتی، هیچ دسترسی به هیچ مدل هوش مصنوعی، و هیچ تنظیمی که آن را به مدلی اشاره کند وجود ندارد. هیچ چیز در آن نیست که بتواند حافظه شما را قضاوت کند، و هیچ تنظیمی نیست که اجازه تلاش برای آن را بدهد. هر قضاوتی درخواست می‌شود از هاب ما، از طریق اتصالی که کانتینر شما به صورت خروجی باز می‌کند و احراز هویت می‌شود — ما هرگز تماس ورودی برقرار نمی‌کنیم.

همین ساختار است که ترافیک را قابل ممیزی می‌کند، و قرار است شما آن را ممیزی کنید: تبادل‌ها بالا می‌روند، بخش‌های ذکرشده بالا می‌روند، دستورها و ردیف‌ها پایین برمی‌گردند. کلاینت source-available است — هر خط آن را بخوانید.

یک چیز کاملاً در سمت شما باقی می‌ماند: جستجو در حافظه خودتان — سوابق، تمام تاریخچه و خطوط تصمیم دارای تاریخ آن — به صورت یک عملیات خواندن ساده بر روی جداول خودتان و درون کانتینر خودتان انجام می‌شود. این عملیات حتی وقتی هاب ما در دسترس نیست کار می‌کند و هیچ چیزی برای ارزیابی ارسال نمی‌کند.

در حالت میزبانی‌شده، ترافیک در حین انتقال با TLS رمزگذاری می‌شود و در حالت سکون، کل سیستم فایل کانتینر شما — هر گفت‌وگو، هر رکورد، خود پایگاه داده — با کلیدی مشتق‌شده از یک عبارت رمز که تنها شما در اختیار دارید رمزگذاری شده است. ما هرگز آن را نمی‌بینیم و ذخیره نمی‌کنیم: هنگام شروع جلسه شما عبور می‌کند، حافظه شما را باز می‌کند، و پس از آنکه شما دور شوید، حافظه دوباره قفل می‌شود. کانتینر قفل‌شده برای همه، از جمله ما، متن رمز است؛ دیسک دزدیده‌شده، تصویر لو رفته یا درایو بازنشسته بی‌ارزش است، و دسترسی ریشه ما نیز در غیاب شما همین‌گونه است.

حذف، رمزنگاریشده است.

پاک کردن اطلاعات شما یک جاروی امیدوارانه در انبار نیست: کانتینر رمزگذاری‌شده شما به طور کامل نابود می‌شود — و چون حذف متن رمز به کلید نیاز ندارد، این کار حتی اگر عبارت رمزتان را فراموش کرده باشید هم ممکن است. پشتیبان‌های باقی‌مانده بدون آن خواندنی نیستند و با چرخش نردبان پشتیبان‌گیری، حداکثر ظرف ۳۰ روز پاک می‌شوند. هیچ نسخه‌ای برای بازگرداندن نداریم.

آنچه رمزگذاری پوشش نمی‌دهد

محدودیت‌های صادقانه. رمزگذاری در حالت سکون دقیقاً همین است — در حالت سکون: وقتی حافظه شما برای یک جلسه باز است، کانتینر ناگزیر با داده‌های شما به صورت آشکار کار می‌کند تا جستجوهایتان را پاسخ دهد؛ پس «ما هرگز به داده‌های شما نگاه نمی‌کنیم» سیاست و کنترل‌های دسترسی ماست، نه یک امتناع ریاضی — تضمین ریاضی هر زمان که کانتینر قفل است در اختیار شماست. ما ترجیح می‌دهیم بگوییم مرز کجاست، تا اینکه بگذاریم فکر کنید مرزی وجود ندارد.

پشتیبان‌های کانتینرهای میزبانی‌شده، برداشت‌هایی از خود سیستم فایل رمزگذاری‌شده هستند — پیش از ترک دستگاه متن رمزند و بدون عبارت رمز شما خواندنی نیستند — و در آلمان روی نردبان کوتاهی از نسخه‌های روزانه و هفتگی نگهداری می‌شوند. وقتی حسابی حذف می‌شود، پشتیبان‌هایش هم با آن حذف می‌شوند و نسخه‌های باقی‌مانده ظرف ۳۰ روز پاک می‌شوند.

حافظه میزبانی‌شده به طور کامل در داخل اتحادیه اروپا ذخیره، فهرست‌بندی و جستجو می‌شود — سرورها و پشتیبان‌های ما در آلمان هستند. بردارهای جستجو روی دستگاه‌های خودمان محاسبه می‌شوند و هرگز از آن‌ها خارج نمی‌شوند. حافظه محلی هرگز به هیچ‌کدام از این‌ها نمی‌رسد؛ روی دیسک شماست، با هر حفاظتی که خودتان برای دیسکتان دارید.

تنها استثنا، ساماندهی توسط هوش مصنوعی است. هر بخشی که در حال ساماندهی است، روی نمونه محاسبات امن ما در زوریخ، سوئیس پردازش می‌شود — کشوری که اتحادیه اروپا آن را دارای سطح کافی از حفاظت از داده‌ها می‌داند — و از آنجا یک گذر مدل به Ollama ارسال می‌شود که این مدل را در ایالات متحده و اروپا میزبانی می‌کند؛ آنجا پردازش شده و بازگردانده می‌شود. شرایط منتشرشدهٔ Ollama بیان می‌کند که ورودی‌ها و خروجی‌ها به‌صورت گذرا پردازش می‌شوند و هرگز برای آموزش مدل‌ها استفاده نمی‌شوند — این تعهد آن‌هاست، به تعبیر خودشان، و ما آن را به‌عنوان تعهد آن‌ها بیان می‌کنیم، نه به‌عنوان وعده‌ای از سوی ما. هیچ چیز دیگری از اتحادیه اروپا خارج نمی‌شود. اگر نیاز دارید که ساماندهی نیز هرگز از اتحادیه اروپا خارج نشود، این امکان در یک استقرار اختصاصی فراهم است — با ما تماس بگیرید. هر زیرپردازش‌گر، همراه با هدف و محل آن، در سیاست حفظ حریم خصوصی فهرست شده است.

نحوه عملکرد ما

حداقل دسترسی، بهطور پیشفرض

این سرویس به‌عنوان یک کاربر بدون اختیارات ویژه درون کانتینر خود اجرا می‌شود، هرگز به‌عنوان root. نقش پایگاه داده آن نیز سوپریوزر نیست و نمی‌تواند فایل‌ها را از روی هاست بخواند. این موارد پیش از هر انتشار به‌صورت خودکار بررسی می‌شوند، نه اینکه فرض شوند.

نقاط پایانی داخلی در لبه قفل شدهاند.

نقاط پایانی که حسابها را فراهم میکنند و کلیدها را تأیید میکنند، فقط از طریق صفحه کنترل خود ما قابل دسترسی هستند، قبل از اینکه درخواستی برسد در لبه شبکه احراز هویت میشوند و دوباره با یک رمز مشترک پشت آن. دو قفل، نه یک.

شکست بسته

وقتی چیزی کم یا ناخوانا باشد، سرویس رد می‌کند نه حدس می‌زند. کلید غیرقابل تأیید رد می‌شود. مجوزهای خراب هیچ دسترسی نمی‌دهند. رمز امضای وب‌هوک که کم باشد، هر رویداد را رد می‌کند نه اینکه به آنچه می‌رسد اعتماد کند. این یک رویکرد عمدی است: حالت شکست یک سرویس حافظه باید «پاسخی وجود ندارد» باشد، نه «پاسخ مشتری اشتباه».

هر نسخه از بیرون تأیید میشود

پیش از انتشار هر نسخه، یک دروازه خودکار کل محصول را از یک حساب کاملاً جدید از طریق یک اتصال شبکه واقعی بررسی میکند: ثبتنام، صدور و لغو کلیدها، ذخیره و بازیابی حافظه، جداسازی بین دو حساب فعال، خروجی داده و پاکسازی کامل. یا کاملاً موفق میشود یا انتشار انجام نمیشود.

گزارش یک مشکل امنیتی

اگر فکر میکنید آسیبپذیری پیدا کردهاید، لطفاً قبل از اینکه به دیگران اطلاع دهید، به ما اطلاع دهید و ما با شما همکاری خواهیم کرد. اطلاعات تماس در این آدرس منتشر شده است. /.well-known/security.txt یا به این آدرس بنویسید hello@Brethof.ai. ما پژوهشگرانی را که با حسن نیت گزارش می‌دهند تهدید نمی‌کنیم.

الزامات عمیقتر — قرارداد پردازش داده، استقرار اختصاصی در منطقهای که انتخاب میکنید، یا نگهداشتن ساماندهی در داخل اتحادیه اروپا — چیزهایی هستند که مستقیماً مدیریت میکنیم. بپرسید.