Hoe brethof-brain werkt

De verbinding

Je dient nooit iets in

Elke sessie die je agent draait loopt door de Brain. Wat er gezegd wordt, wordt gearchiveerd; wat het geheugen weet, komt terug voordat het nodig is. Je ziet het nooit gebeuren — je merkt alleen dat je gestopt bent met jezelf opnieuw uitleggen. Eén keuze bij aanmelding: lokaal, met het geheugen opgeslagen op je eigen machine en nergens anders — of gehost, versleuteld onder een wachtzin die alleen jij kent. In beide gevallen verwerken we je geheugen alleen; we slaan het nooit op.

In: alles is gearchiveerd

Uw berichten, de antwoorden van uw agent, diens denkproces — het volledige transcript van elke sessie, volledig bewaard en op elke gewenste manier doorzoekbaar. Geen samenvatting bepaalt wat bewaard blijft. Terughalen hangt nooit af van wat in een contextvenster paste.

Uit: regels en geheugen komen vanzelf aan

Elke sessie begint met uw agent die al geïnformeerd is over het project – de regels, de huidige stand van zaken en wat is besloten.

En voor elke opdracht wordt het bijbehorende geheugen opgeroepen, zodat de agent het tot zijn beschikking heeft wanneer hij begint te antwoorden.

Geen tool-aanroepen, geen zoektocht, geen herinneren om te vragen — meestal. Wanneer de samenvatting en de binnengekomen records niet genoeg zijn, kan alles wat ooit is gezegd worden doorzocht.

Waar het gebeurt

Elke conversatie gaat door onze hub — zo wordt geheugen gemaakt. De hub verwerkt alleen: hij draait in een beveiligde rekeninstantie in Zürich, Zwitserland, houdt elk stuk slechts lang genoeg vast om begrepen te worden en houdt er niets van bij. Het denken wordt gedaan door een model waarvan de provider contractueel gebonden is niets te bewaren. Je geheugen zelf leeft op je eigen machine (lokaal) of versleuteld onder een wachtzin die alleen jij kent (gehost) — en het antwoordt voordat je vraagt.

De lus

Geheugen dat leert terwijl u werkt

Sessiestart

Leg je project nooit twee keer uit — niet aan een agent, niet op een machine. Zet de pc aan, open de sessie, zeg "ga verder", en je bent terug waar je was gebleven. Je agent kent de regels, de beslissingen, de huidige staat — en waar de vorige sessie eindigde. Alleen jij mag het vergeten.

Per-prompt: het geheugen komt eerder dan het antwoord.

Regels komen mee met bijna elk bericht, en de records die bij een prompt horen komen ermee mee, voordat de agent begint te antwoorden. Het besteedt geen tool-aanroepen, geen beurten, geen zoektocht — het geheugen is er gewoon, meestal. Elke andere geheugenopslag wacht tot hij wordt gevraagd; deze doet het werk zelf. En als dat niet genoeg is, zoekt je agent — alles wat ooit is gezegd staat erin.

Terwijl je werkt: de curator herschrijft het geheugen

Terwijl je werkt, leest het geheugen wat er gezegd is, een paar uitwisselingen per keer, en bewaart het wat een toekomstige sessie nodig heeft: beslissingen opgeslagen, gewijzigde feiten verwerkt, beweringen die de werkelijkheid is ontgroeid verwijderd, nieuwe feiten in overeenstemming gebracht met oude. Door een stuk in één keer te lezen, houdt het vast wat het gesprek heeft vastgelegd, niet elke halve gedachte onderweg. Er hoeft niets met de hand te worden ingediend om het geheugen zichzelf te laten opbouwen.

Say continue — it already knows. Briefed before you type a word: rules with almost every message, the records that matter with the prompt, everything ever said searchable, notes, playbooks, the Ledger.

Als je wilt dat iets ter plekke wordt onthouden, zeg je dat dan en noteert je agent het. Maar dat is een gemak, nooit een vereiste.

Het kernidee

Twee herinneringen, die samenwerken

Twee geheugens, één rendement: je agent werkt altijd vanuit de actuele waarheid, en de rauwe "waarom" gaat nooit verloren. Gecureerd geheugen is de waarheid — dicht, actueel, waar je agent vanuit werkt. De gespreksgeschiedenis is de volledige opname — alles wat ooit gezegd is, zodat nooit een samenvatting bepaalt wat overleeft.

Gecureerde herinnering

Dit is het geheugen waar je agent mee werkt — wat nu waar is. Draai je een beslissing terug, dan verandert de registratie mee. De oude manier blijft ook geregistreerd als de oude manier, met de dag en de reden waarom die is vervangen, en je agent stopt met voorstellen wat je in maart hebt geschrapt — de regel die dat zegt komt mee met de zoekopdracht. Niets te controleren, niets te bewaken.

Volledige chatgeschiedenis: de volledige opname

Elke sessie wordt volledig bewaard. Geen compressie, geen samenvatting die bepaalt wat belangrijk is. Wanneer je precies wilt weten wat er gezegd is — of waarom een beslissing is genomen — staat het er allemaal, doorzoekbaar op trefwoord of op betekenis. En het is beschermd: het kan niet stukje bij beetje worden verwijderd, zelfs niet door je eigen agent.

Notities: de overdracht

Je agent schrijft waar het was gestopt — wat actueel is, wat er komt — één notitie per sessie per project, de laatste vijf worden bewaard, en de volgende sessie opent ermee. Start de pc, zeg "continue", en het gaat verder. Als er nooit een notitie is geschreven, staat het gesprek dat dat moment opleverde nog steeds in het archief.

Drie manieren om te zoeken

Vind het zoals je het je herinnert

Volledige tekst

Exacte woorden. Wanneer je je de zin herinnert, zoek dan naar die zin. Exacte overeenkomstensuche in het hele geheugen.

Semantisch (vector)

Als je je alleen herinnert waar het over ging, vindt semantisch zoeken het toch. Je hoeft de formulering niet precies te hebben.

Grafiek

De grafiek is het geheugen van beslissingen. Elke beslissing staat gedateerd vermeld, met de reden en de optie die het versloeg – evenals wat er onderweg is geprobeerd, afgewezen of opgegeven. Stel de vraag “Waarom is het zo?” en je krijgt het antwoord in de woorden van het gesprek dat de beslissing heeft genomen. Zoek in je geheugen: eerst komen de registraties, daaronder de beslissingslijnen, elk gemarkeerd met de datum en wat er is gebeurd. Het maakt deel uit van elk plan, in beide versies – een uitwisseling bestaat uit één bericht, inclusief de grafiek.

Het Brain Ledger

De dingen die je zei te gaan doen

De Ledger houdt je gesprekken in de gaten en merkt op wat je zei dat je zou doen maar nooit hebt gedaan. De kloof tussen praten en doen is waar het werk sterft. Dit is wat voorkomt dat dat gebeurt.

👀

Het luistert naar de intenties.

Terwijl gesprekken worden gearchiveerd, houdt de Ledger intenties in de gaten — "dat repareer ik later", "hier moeten we op terugkomen" — en elk ervan wordt een rij die op je wacht. Het idee dat je om 2 uur 's nachts uitte, verdampt niet. Het is een rij op een lijst wanneer je wakker wordt.

⚖️

Je beslist binnen seconden

Zeg "check the ledger" en je agent haalt de rijen er één voor één bij. Je antwoordt in losse woorden. Elk antwoord verwijdert zijn rij, dus de stapel wordt alleen maar kleiner. Geen statussen, geen verouderd bord.

Wat nog telt, komt in het plan

Een rij die er nog toe doet wordt één regel in het plan van het project — Next of Parked — en verlaat de Ledger; de rest sterft. Het plan opent de volgende sessie, zodat wat je van plan was recht voor je agent staat zodra het werk begint.

Geen statussen, geen verouderd taakbord, geen stapel – het register bevat alleen wat nog onbeslist is, en elke beslissing verkleint het. Het houdt zichzelf ook schoon van het voor de hand liggende: een herhaling of een tussentijdse stap wordt nooit opgenomen, en een rij waar later werk uitwijst dat ze afgerond, geschrapt of achterhaald is, verdwijnt vanzelf.

Brain Playbooks

Schrijf een procedure één keer op. Voer hem vanaf elke plek uit.

De implementatie, het wekelijkse rapport, de vertaalcyclus — schrijf dit één keer op als een markdown playbook, opgeslagen voor je hele account.

Elke van uw agenten, in elk project, op elk apparaat, kan het ophalen en uitvoeren. Projecten zijn apart; procedures worden gedeeld.

De Brain voert het spelplan nooit zelf uit — er is geen uitvoerende achterkant, geen terminal, geen toegang tot uw apparaten. Uw agent doet het werk.

Playbooks zijn volledig van jou — nooit gesnoeid, nooit aangeraakt door het opruimen: records worden opgeruimd naarmate de toestand verder beweegt, procedures blijven. Het uitgewerkte voorbeeld is de atlas — je agent tekent de kaart van je hele systeem als playbooks, en elke sessie daarna laadt hem in. Playbooks en de atlas →

Terwijl je slaapt

Wat loopt zonder jou

Je geheugen houdt zichzelf op orde terwijl je werkt — elk stuk gesprek wordt afgestemd op wat al bekend is —

en voegt de records die uit elkaar zijn gegaan weer samen.

Neemt duplicaten die maanden na elkaar zijn geschreven op.

en brengt de plekken waar het geheugen met zichzelf in strijd is, in overeenstemming.

The Ledger noteert op de achtergrond de dingen die zijn gezegd en bedoeld, zodat je ze later kunt controleren.

Niets om te onthouden. Geen "mijn context opslaan"-ritueel.

Je beheert er niets van. Dat is het product.

Begin gratis — vraag je agent het gewoon te installeren Projecten en regels →

Blijf op de hoogte

Hoor het wanneer het uitkomt

Nieuwe releases, echte benchmarks en af en toe een diepgaande analyse. Geen spam, in één klik uitschrijven.

Het Brethof-netwerk

Hoe het werkt

Je dient nooit iets in

In: alles is gearchiveerd

Uit: regels en geheugen komen vanzelf aan

Waar het gebeurt

Geheugen dat leert terwijl u werkt

Sessiestart

Per-prompt: het geheugen komt eerder dan het antwoord.

Terwijl je werkt: de curator herschrijft het geheugen

Twee herinneringen, die samenwerken

Gecureerde herinnering

Volledige chatgeschiedenis: de volledige opname

Notities: de overdracht

Vind het zoals je het je herinnert

Volledige tekst

Semantisch (vector)

Grafiek

De dingen die je zei te gaan doen

Het luistert naar de intenties.

Je beslist binnen seconden

Wat nog telt, komt in het plan

Schrijf een procedure één keer op. Voer hem vanaf elke plek uit.

Wat loopt zonder jou

Alles wat we bouwen

Voice Pro

brethof-brain

3D-modellen

3D-printen

Nova

Recensies

Geweldige lijsten

Gidsen

Anti-dev ranglijst

Over Brethof AI